بسم الله
محرم آمد و ماه عزا شد ...
بعد از حدود 6 ماه دوباره آمدم. و این بهانه آمدن، جدم امام حسین (ع) است.غیبت چند ماهه و گفتنیها زیاد است، اما باشد برای بعد...
عاشورایی دیگر آمد تا دوباره ما مدعیان خونخواهی و رهروی راه حسین علیه السلام را بیازماید. بعد از عاشورای سال ۶۱ هجری؛ از عاشوراهایی که در قیامهای مردمی و در انقلاب اسلامی ایران بروز و ظهور کرد تا عاشوراهایی که جوانان این خاک اسلامی در سالهای جنگ تحمیلی از یزیدیان و صدامیان زمان زخم خوردند و تا عاشوراهایی که برای شیعیان سرتاسر جهان از جمله لبنان و فلسطین و عراق پیش آمده و می آید همه عاشوراست؛
اما ... اما ...
اما هیچ کدام عاشورای اباعبدالله الحسین علیه السلام نمی شود، آن عاشورایی دیگر بود و ماجرای آن ماجرایی مصیبتبار است که بزرگترین مصائب به شمار می رود (افضل ما یعطی مصابا بمصیبته مصیبة ما اعظمها و اعظم رزیتها فی الاسلام).
در این دوران ما که رهرو راه عاشورائیان هستیم، باید در امتحان بزرگ الهی شرکت کنیم و نشان دهیم که با عشورائیانیم یا با یزیدیان؟!
یادمان باشد بودن با عاشورائیان در این زمانه حفظ خیلی از چیزهاست!
بودن با عاشورائیان نگاه داشتن خیلی از ارزشها و حرمتهاست.
بودن با عاشورائیان فقط و فقط بر سر و سینه زدن نیست.
بودن با عاشورائیان به پا داشتن نماز اول وقت است.
بودن با عاشورائیان اقامه امر به معروف و نهی از منکر است که سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام برای آن و حفظ آن قیام کرد.
پسندیده است اول از خودمان شروع کنیم و خودمان را عاشورایی کنیم و با عاشورائیان همراه شویم.
یادمان نرود در این ماه عزیز که متعلق به حضرت خون خداست حرمت عزاداری آن بزرگوار را حفظ کنیم. از اعمال و روشها و منشهای دور از شأن آن امام بزرگوار که سید جوانان بهشت است دوری کنیم و دیگران را از انجام آن نهی کرده و با عزاداری با معرفت دل مادرش حضرت زهرا را تسلی دهیم.
یادمان باشد عزاداری باید همراه با معرفت و درک و فهم مصائب شهدای کربلا و خصوصا خاندان سیدالشهداء باشد. یادمان باشد از حرکاتی که که موجب وهن می شود بپرهیزیم. به مجالسی که به جای اشاعه معارف اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام و ذکر مصائب سنگین حضرت امام حسین (ع) به نوعی ضرب آهنگ و مطربی گری را اجرا میکنند نرویم و اطرافیان را به مجالس پرمفهوم و بامعنا هدایت کنیم.
خدا به سر شاهد است اگر کمی مطالعه کنید و بفهمید که عزاداری صحیح برای سید الشهداء چگونه است احساس میکنید در خیلی از مجالس کفر گویی است و ائمه را فدای گرم کردن مجلس میکنند. و آنقدر کفر میگویند که به قول مرجع عالیقدر آیت الله مکارم شیرازی در بعضی از این مجالس اگر چای برای عزادران میدهند آن مجلس طوری است که چای آن هم نجس محسوب میشود و باید حتی استکان آن را آب کشید.
بخوانید تا بفهمید عزادرای واقعی یعنی چه؟
بفهمید که عزادرای غمه زنی نیست. با زنجیر پشت کمر را زخمی کردن نیست. حتی لخت و برهنه سینه زدن و آسیب رساندن به پوست بدن نیست. بدانید که آسیب رساندن به بدن حتی برای عزای حسین هم حد و حدودی دارد و اگر بیشتر شود گناه محسوب میشود. حتی اگر با نیت پاک و برای التیام زخمهای حسین و یارانش باشد.
باز هم میگویم بر اساس اعلام تمامی مراجع، قمه زدن، قفل بستن به بدن، خراشيدن و خون آلوده كردن سر و صورت، سينه خيز براي زيارت رفتن و امثال اينها كه قطعاً و قهراً موجب وهن اسلام و تضعيف مذهب است.
دو نمونه لینک هم میگذارم تا بخوانید. اما بیشتر از این حرفهاست و باید خودتون پیدا کنید:
اعلام نظر اعضاي جامعه مدرسين درباره قمه زني
مراسم عزادارى از نظر مقام معظم رهبری
ضمن عرض تسلیت به مناسبت فرارسیدن ماه محرم الاحرام، ماه خون خدا، حضرت امام حسین (ع)، از همگی شما عزادران واقعی حضرتش عاجزانه تقاضا میکنم در کوچکترین توسلات و حال خوب عزایتان برای سلامتی و طول عمر رهبر عاشورائیان سید علی دعا کنید و ما را نیز فذاموش نکنید تا مورد لطف و رحمت خدا واقع شویم و همچنین برای رفع حاجات همه دوستان نیز دعا بفرمائید.
عزاداریتان مورد قبول حضرتش واقع شود انشاءالله.
عکس نوشت شما ()
